HOROSKOPY

CZYM SĄ HOROSKOPY?

Termin HOROSKOP pochodzi z języka greckiego i jest synonimem określenia "podglądanie godziny" (hora – godzina; skopein – zaglądać, podglądać, podpatrywać).  Początkowo była to tylko tablica ze znakami Zodiaku i położeniem ich w stosunku do planet i gwiazd w określonym czasie. Było to podstawą przepowiadania przyszłości. Proroctwa te były pisane prozą lub wierszem dla pojedynczych ludzi, rodzin, klanów, narodów lub nawet dla całych krajów i dla świata.




Historia horoskopów

konstanty Od zarania dziejów poszukiwano sposobów na odgadnięcie przyszłości. Celowali w tym nie tylko zwykli ludzie, ale i władcy posiadający własnych astrologów. Najstarszy znanym horoskopem jest ten, który powstał na zamówienie króla Asyrii i miał odpowiedzieć na pytanie jak potoczą się losy jego panowania. Było to w VII wieku przed naszą erą. Monarchowie pytali biegłych w astrologicznej wiedzy o ty czy należy rozpocząć konflikt zbrojny i jakie są szanse na zwycięstwo; o to jak potoczą się losy dynastii; o sprawy prywatne i wiele innych. Zdarzało się również, że wszelkiego rodzaje horoskopy  służyły zastraszaniu narodu. Wiara w horoskopy była bowiem tak silna, że jeśli jakiś uznany wieszcz przepowiedział jakąkolwiek klęskę, ludzie poddawali się psychozie strachu. Była na to oczywiście rada. Jeśli lud będzie żył zgodnie z zaleceniami klasy panującej lub kapłanów, wówczas klęska nie nadejdzie.

Na przestrzeni wieków horoskopy i wróżby były uważane za coś zdrożnego i niebezpiecznego. Rzymski cesarz Tyberiusz rozkazał wygnać wszystkich astrologów, wróżki i osoby stawiające horoskop, a gdyby nie dostosowali się do tego zarządzenia, bezwzględnie ich zgładzić.

Początki chrześcijaństwa przyniosły bezwzględny zakaz przepowiadania przyszłości. Od zarania, kościół katolicki uznawał poszukiwanie odpowiedzi na pytanie „co może się wydarzyć”, jako grzech.  Mimo zakazów nie przeszkadzało to jednak wielu możnym chrześcijanom zamawiać horoskopy tak, jak to zrobił cesarz Konstantyn, który chciał wiedzieć jak potoczą się losy Konstantynopola, miasta przez niego założonego.  Nawet papieże nie oparli się tej pokusie. Papież Juliusz II na tej podstawie wybrał dzień swojej koronacji. Papież Paweł III wyznaczał konsystorz również na podstawie horoskopu.

Warto tu również wspomnieć, że i Rzeczypospolita w astrologicznej sztuce miała swoje dokonania. Astrologię studiował tu nie tylko Mikołaj Kopernik, ale i wielu późniejszych profesorów uznanych europejskich uczelni.

Horoskop - czym on tak naprawdę jest?

horoskopAstrologiczny horoskop ma kształt koła. Na jego obrzeżach umieszczone są wszelkie informacje o położeniu Słońca, Księżyca, planet i innych punktów na nieboskłonie. Po wyrysowaniu horoskopu następuje interpretacja. Trzeba wiedzieć jak oddziałują wszystkie planety w danym dniu, najczęściej w dniu urodzin danego człowieka.

Horoskop dla siebie możemy obliczyć wyłącznie na podstawie dnia, miejsca i godziny urodzenia. Zaawansowane horoskopy wymagają jednak znajomość dokładnej godziny narodzenia. Trzeba jednak pamiętać, że  los ludzki zapisany w gwiazdach można zmieniać i korygować. Człowiek ma bowiem wolną wolę i prawo wyboru.

Bez względu na kulturę

Powyższy tekst odnosi się przede wszystkim do horoskopów zodiakalnych znanych z kultury europejskiej. Jednak ludzka natura bez względu na miejsce bytowania człowieka zawsze dążyła do poszukiwania w gwiazdach tego co ma być. Własne horoskopy posiadali Majowie, Inkowie, Egipcjanie, Chińczycy, Galowie, Celtowie, Persowie i wiele innych starożytnych nacji.

Czy wierzyć w horoskop?

Wszelkie proroctwa należy traktować z dużym dystansem. Bo chociaż są na świecie sprawy i rzeczy o których filozofom się nie śniło, to i szarlatanów chcących wzbogacić się na astrologii, ezoteryce, przepowiedniach i stawianiu horoskopów też nie jest mało.